Forum nawiększych i…

W poszukiwaniu symulacji idealnej

“Football Manager” nie był moją pierwszą grą, ani pierwszą prawdziwą wirtualną miłością, ale chyba już na zawsze pozostanie dla mnie grą najważniejszą. Po 12 latach od pierwszego zetknięcia z serią (wówczas jeszcze znaną jako “Championship Manager”; ci sami programiści, którzy tworzyli wówczas “CM” przeszli później z Eidos do Segi, by pracować na chwałę nowej produkcji) jestem tego niemal pewien.

Powodów znalazłoby się pewnie wiele. Najważniejszymi z nich są niewątpliwie trudność rozgrywki, niezwykły wręcz realizm w odtworzeniu futbolowego kosmosu i, oczywiście, sama piłka nożna. Jeśli nie ma szans na zostanie nowym Jose Mourinho, Guardiolą czy Alexem Fergusonem, to “Football Manager” pozwala poczuć emocje, jakie się z zarządzaniem klubem wiążą.

Żeby przybliżyć skalę realizmu gry, wystarczy powiedzieć, że były menedżer Celticu Glasgow przed paru laty ponoć kupował zawodników, sprawdzając ich najpierw w Football Managerze. Nie tylko jemu zresztą gra Sports Interactive służyła do wyszukiwania talentów i sprawdzania ustawień. Do korzystania z tej produkcji (wówczas jeszcze był to “Championship Manager”) przyznawał się m.in. Jerzy Engel, były selekcjoner reprezentacji Polski. Trudno się temu zresztą dziwić. Sports Interactive posiada niezwykle rozbudowaną siatkę współpracowników, zdecydowanie większą niż te, którymi mogą poszczycić się nawet najbogatsze kluby. Specjalistom z SI i ich researcherom (których można porównać z prawdziwymi poszukiwaczami talentów, zatrudnianymi w klubach) rzadko zdarzają się wpadki. Jeśli młody zawodnik w “Football Managerze” zapowiada się na piłkarską gwiazdę, to z dużym prawdopodobieństwem można obstawiać, że podbije stadiony świata i zostanie ikoną popkultury (bo taki status posiadają dziś najbardziej znani piłkarze).



TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA